รู้หรอกนะ ว่ารักเขา มากกว่าใคร
แต่ว่าไหน คนแรก ที่เคยเห็น
ที่เคยบอก ว่ารัก อย่างใจเย็น
แล้วฉันเป็น อะไรใน สายตาเธอ
หรือว่าเป็น ว่าที่ แฟนเก่า
หรือว่าเรา ไม่เคยเจอ พบหรือเห็น
หรือว่าเธอ กับฉัน ไม่เคยเป็น...
ต้องลำเค็ญ กลั้นน้ำตา บอกลาเธอ

สุดท้าย.....ก็ห้ามใจไม่ได้
สุดท้าย.....ก็ไม่เป็นอย่างที่ฝัน
สุดท้าย.....ก็เป็นได้แค่เพื่อนกัน
สุดท้าย.....ฉันก็เจ็บอยู่ร่ำไป

สุดท้าย.....ฉันก็รัก รักเธอมาก
สุดท้าย.....มันก็ยากจะตัดใจ
สุดท้าย.....เธอก็ลาแล้วจากไป
สุดท้าย.....ฉันก็ดีไม่พอ

สุดท้าย.....ฉันก็หมดความหมาย
สุดท้าย.....ก็ได้แต่รอ และรอ
สุดท้าย.....หัวใจก็เริ่มท้อ
สุดท้าย.....คนที่รอก็ถูกลืม


****สุดท้ายก็โง่เอง*****

-ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
-บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
-การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
ก็ขอให้คิดไว้ว่า
ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย
-แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...
-ก็จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
-อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน
-แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ...
-ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...
ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน
-คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
-คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...
-คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?
-แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ

เคยคิดอยู่เหมือนกัน...

ว่าทุกวันนี้ฉันต่อสู้เพื่อใคร

เพื่อตัวฉันเองใช้ไหม?

หรือเพื่อลมหายใจที่เฝ้ารอ..

สรุปแล้วก็คงเป็นทุกๆ อย่าง

ก็มีบ้างที่ฉันท้อ

กับอุปสรรค์มากมาย...ที่เฝ้ารอ

เพราะอะไรคงไม่สำคัญเท่า...

กับการที่เราต้องต่อสู้เพื่อความฝัน

เพื่อทำให้มันเป็นจริงให้ได้...

เพื่อเรา..

เพื่อใคร...บางคนข้างหลังที่คอยชื่นชม